เมนูสำหรับผู้ช่วยดูแลบอร์ด ]

พระวจนะ ของข้าพเจ้า.....

สนทนาธรรม,บทความ และนิทาน

พระวจนะ ของข้าพเจ้า.....

โพสต์โดย เทวดา » ศ. พ.ย. 08, 2013 12:18 pm

คำว่า "พระวจนะ ของข้าพเจ้า" หมายถึง (ไม่ใช่แปลว่า) หลักความจริงของข้าพเจ้าที่สอนให้กับทุกเชื้อชาติ ศาสนา สามารถนำไปใช้ได้กับทุกศาสนา

"พระวจนะ ของข้าพเจ้า........"

ท่านทั้งหลาย เมื่อท่านทั้งหลายเกิดเป็นมนุษย์แล้ว ย่อมหลีกหนีการสังคมเป็นอยู่ร่วมกันไปไม่พ้น เมื่อท่านทั้งหลาย มีสังคมการเป็นอยู่ร่วมกัน ย่อมมีการสัมผัสทางอายตนะ(หู,ตา,จมูก,ลิ้น,กาย,ใจ อันทำให้ได้รับรู้ รูป,รส,กลิ่น,เสียง,แสง,สี ฯ)ซึ่งกันและกัน เมื่อสัมผัสทางอายตนะ(หู,ตา,จมูก,ลิ้น,กาย,ใจ อันทำให้ได้รับรู้ รูป,รส,กลิ่น,เสียง,แสง,สีฯ) ย่อมก่อให้เกิด
ความคิด อารมณ์ ความรู้สึก การระลึกนึกถึง สภาพสภาวะจิตใจ

ความคิด อารมณ์ ความรู้สึก การระลึกนึกถึง สภาพสภาวะจิตใจ ที่เกิดขึ้น บ้างก็เป็นไปในทางที่ดี บ้างก็เป็นไปในทางที่ไม่ดี บ้างก็จำแนกไม่ได้ว่าดีหรือไม่ดี

ความคิด อารมณ์ ความรู้สึก การระลึกนึกถึง สภาพสภาวะจิตใจ ที่เป็นไปในทางที่ไม่ดี หรือเป็นไปในทางที่ดี หรือจำแนกไม่ได้ว่าดีหรือไม่ดี จึงถูกเรียกว่า "ทุกข์" (ความโลภ ความโกรธ ความหลง)
ความคิด อารมณ์ ความรู้สึก การระลึกนึกถึง สภาพสภาวะจิตใจ ที่เป็นไปในทางที่ไม่ดี หรือเป็นไปในทางที่ดี หรือ จำแนกไม่ได้ว่าดีหรือไม่ดี คือ "ทุกข์"(ความโลภ ความโกรธ ความหลง) ก็เพราะ ความเป็นมนุษย์ของพวกท่านทั้งหลาย นั่นเอง ฯลฯ

เมื่อเกิด"ทุกข์"(ความโลภ ความโกรธ ความหลง)แล้ว ย่อมมี "เหตุที่ทำให้เกิดทุกข์" ทั้งหลายเหล่านั้น ถ้ามองในทางกลับกัน "ทุกข์" ก็ย่อมเกิดจาก การได้รับการสัมผัสทางอายตนะ(หู,ตา,จมูก,ลิ้น,กาย,ใจ อันทำให้ได้รับรู้ รูป,รส,กลิ่น,เสียง,แสง,สีฯ) แล้ว จึงก่อให้เกิด ความคิด อารมณ์ ความรู้สึก การระลึกนึกถึง สภาพสภาวะจิตใจ

"เหตุที่ทำให้เกิดทุกข์" ก็คือ สภาพแห่งการได้รับการสัมผัสทางอายตนะ (หู,ตา,จมูก,ลิ้น,กาย,ใจ อันทำให้ได้รับรู้ รูป,รส,กลิ่น,เสียง,แสง,สีฯ) จากการสังคมเป็นอยู่ร่วมกัน

ท่านทั้งหลายเอ๋ย "เหตุที่ทำให้เกิดทุกข์ ก็คือ พฤติกรรม การกระทำจากภายนอก ผสมกับ ความต้องการภายในของแต่ละบุคคล จึงเป็น "เหตุที่ทำให้เกิดทุกข์"

ท่านทั้งหลาย เมื่อมีเหตุที่ทำให้เกิดทุกข์ ก็ย่อมมี"เหตุที่ทำให้ถึงความดับทุกข์"
ความคิด อารมณ์ ความรู้สึก การระลึกนึกถึง สภาพสภาวะจิตใจ ล้วนย่อมเป็น เหตุที่ทำให้ถึงความดับทุกข์
เมื่อท่านทั้งหลายได้รับการสัมผัสทางอายตนะ (หู,ตา,จมูก,ลิ้น,กาย,ใจ อันทำให้ได้รับรู้ รูป,รส,กลิ่น,เสียง,แสง,สีฯ) ที่เป็นไปในทางที่ไม่ดี หรือเป็นไปในทางที่ดี หรือจำแนกไม่ได้ว่าดีหรือไม่ดี ก็ขึ้นอยู่กับตัวท่านทั้งหลายว่า จะมีความคิด อารมณ์ ความรู้สึก การระลึกนึกถึง และ สภาพสภาวะจิตใจ อย่างไร จะเป็นทุกข์ (ความโลภ ความโกรธ ความหลง) ตาม หรือจะขจัดเสียซึ่งความทุกข์ เหล่านั้น

ท่านทั้งหลาย เมื่อมี"เหตุที่ทำให้เกิดทุกข์" ก็ย่อมมี"หนทางแห่งความดับทุกข์" เมื่อได้รับการสัมผัสทางอายตนะ (หู,ตา,จมูก,ลิ้น,กาย,ใจ อันทำให้ได้รับรู้ รูป,รส,กลิ่น,เสียง,แสง,สีฯ ) ที่เป็นไปในทางเกิดทุกข์ (ความโลก ความโกรธ ความหลง) ก่อให้เกิด ความคิด อารมณ์ ความรู้สึก การระลึกนึกถึง สภาพสภาวะจิตใจ แล้วท่านทั้งหลายรู้หรือไม่ว่า "หนทางแห่งความดับทุกข์"เป็นเช่นไร
เร่งคิดพิจารณา ให้เกิดความรู้ความเข้าใจอย่างถ่องแท้เถิด ท่านทั้งหลาย
“ ศรีอาริยเมตไตรย”
จ่าสิบตรี เทวฤทธิ์ ทูลพันธ์ (ผู้เขียน)
๗ พ.ย. ๒๕๕๖
เทวดา
 
โพสต์: 149
ลงทะเบียนเมื่อ: อา. ก.พ. 07, 2010 8:54 pm

ย้อนกลับไปยัง สนทนาธรรม,บทความ

ผู้ที่กำลังออนไลน์

ผู้ที่กำลังดูฟอรั่มนี้เป็นสมาชิก: ไม่มีสมาชิกใหม่ ท่าน และ 2 บุคคลทั่วไป

cron